فیزیوتراپی ایران

 دکترای حرفه ای فیزیوتراپی

دکترای حرفه ای فیزیوتراپی  یک مدرک بالینی است که بالاتر از مدرک کارشناسی بالینی (BPT) می باشد و به افرادی که تمام دوره های لازم دکترای حرفه ای فیزیوتراپی (DPT) را گذرانده باشند اعطا می شود. این نوع رشته خود به دو صورت از سطح ورودی (entry- level) وانتقالی transitional یعنی از کارشناسی به دکترای حرفه ای ارائه می گردد. طول دوره دکترای حرفه ای فیزیوتراپی به صورت entry-level حدود 6 سال می باشد. و فرد در این دوره به صورت بالینی به درمان فیزیوتراپی می پردازد. در حالت انتقالی transitional نیز طول این دوره حدود 2 سال می باشد. چه از نظر سطح و گستردگی دانش و مهارت و چه از نطر عمق مطالب DPT در سطح بالاتری نسبت به کارشناسی فیزیوتراپی قرار دارد. به عنوان مثال در طول یک دوره DPT یک سری دروس مانند: تشخیص افتراقی، فارماکولوژی- رادیولوژی تشخیصی , مراقبت های بهداشتی، ارائه می شود که در سطح کارشناسی یا ارائه نمی شود یا به صورت بسیار محدود ارائه می شود از جنبه دیگر دکترای حرفه ای فیزیولوژی DPT تفاوت های اساسی با دکترای تخصص فیزیوتراپی PHD دارد. DPT یک دوره ای دکترای بالینی و بسیار شبیه به دکترای حرفه ای پزشکی و دکترای حرفه ای دندان پزشکی یا داروسازی  می باشد. و به شخص یک سطح صلاحیت بالینی و کلینیکی را می دهد. در حالی که دکترای تخصصی فیزیوتراپی یک مدرک پژوهشی و تحقیقاتی می باشد و چندان ارتباطی با درمان بالینی پیدا نمی کند. به عبارت دیگر در مناطقی که فیزیوتراپی در مقطع کارشناسی ارائه می شود. تمام درمان های بالینی برای بیمار در همان مقطع کارشناسی آموزشی داده می شود و مقاطع کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی دیگر ارتباطی با بالین و درمان بالین پیدا نمی کند و بیشتر زمینه پژوهشی و تدریس دارند.

دکترای حرفه ای انتقالی (t-DPT) نیز صورت دیگری از DPT می باشد که در آن به فارغ التحصیلان دوره کارشناسی با گذراندن واحدهای لازم (حدود 60 واحد) مدرک دکترای حرفه ای فیزیوتراپی (DPT) ارائه می شود این مدرک (t-DPT) همانند مدرک DPT معتبر است و تراپیست از تمام مزایای DPT مانند: پذیرش مستقیم بیمار، تجویز دارو، دستور گراف رادیولوژی یا MRI  و تشخیص افتراقی برخوردار خواهد بود. در t-DPT فیزیوتراپیست یک دوره حرفه ای بالینی مهارتی را می گذراند هدف از این دوره افزایش دانش، مهارت ها و پروسه بالینی در فیزیوتراپست ها می باشد، تا خود را به سطح استاندارد DPT برسانند. دوره های t-PPT متغیر است ولی از سطوح کارشناسی حدود 2الی 3 سال طول خواهد کشید تا فرد نائل به مدرک  DPT شود. تا سال 2004 حدود 111 برنامه ای  دکترای حرفه ای فیزیوتراپی  (به صورت entry -level) توسط موسسه رتبه بندی مدارک فیزیوتراپی ایالات متحده (CAPTE) به رسمت شناخته شده است. بر طبق آمار انجمن فیزیوتراپی آمریکا (APTA) تا اکتبر 2007 حدود 1334 فیزیوتراپیست موفق به دریافت مدرک دکترای حرفه ای انتقالی (t-ppt) شدند. براساس آمار APTA 74 پروژه DPT تا سپتامبر 2007 عملیاتی شده است و حدود 40 پروژه هم تصویب شده است ولی هنوز به مرحله پذیرش دانشجو نرسیده است در مجموع بین سال های 2007-2003 حدود 17000 فیزیوتراپیست در برنامه t-DPT شرکت یا از این برنامه فارغ التحصیل شدند و موفق به دریافت مدرک DPT شدند. پیش بینی می شود در سال 2008-2007 حدود 5642 فیزیوتراپیست که در پروژه های t-DPT (انتقالی) شرکت کرده بودند فارغ التحصیل شوند. مدارک لازم برای پذیرش t-DPt (دکترای حرفه ای انتقالی) براساس آمار ADta حدود %82 از مقطع کارشناسی بودند و بقیه از دیگر مقاطع کارشناسی ارشد و... بودند.

واحدهای گذرانده شده در طول دوره دکترای حرفه ا ی انتقالی (t-DPT) براساس قوانین کشورها، ایالت ها و دانشگاه ها متغیر است ولی به طور متوسط برای دوره کارشناسی به دکترای حرفه ای حدود 60-50 واحد درسی می باشد. تعداد هیئات علمی مورد نیاز برای ارائه دوره های t-DPt نیز براساس شرایط متغیر است. تعداد هیئت علمی مطلوب برای اجرای یک پروژه t-DPT براساس دیدگاه  APTA 8 نفر است که ممکن است بین 40 تا 3 نفر متغیر باشد .

منبع:توانا